Educre8or

Posts Tagged ‘Media Educatie’

Vandaag was een echte iPad dag. Vanochtend mocht ik een presentatie/demo van de iPad bijwonen. De bedoeling van deze bijeenkomst was om een beeld te krijgen of de iPad een tool is die je in een school kunt inzetten. ‘s Middags bracht oud-leerling (Daniël Dols) zijn iPad mee naar school om een kleine demo te geven waarbij leerlingen zelf de iPad mochten uitproberen. Zo heb ik in een paar uur tijd een stukje theorie in de praktijk kunnen zien.

Wat mij opvalt.
De iPad wordt door velen gezien als een vervanger van een laptop. Echter, ik vind dat je die vergelijking niet moet maken. De iPad zit volgens mij meer in het segment iPod, iPhone dan laptop of desktop. Op de Apple-site (http://wwtw.apple.com/education/why-apple) staat een mooie beschrijving van de verschillende hardware en hoe die elkaar kunnen ondersteunen. Het apparaat is een verlengstuk van je laptop/desktop waar je content ontwikkeld en die je vervolgens ontsluit via verschillende kanalen. Denk hierbij aan het maken van een podcast met lesbrief en plaatst die dan in iTunes. Het ontwikkelen en samenstellen van de podcast gebeurt op de laptop/desktop en het apparaat waarmee het vervolgens bekeken kan worden is dan verschillend. Dat kan dan weer op een laptop/desktop, iPod, iPhone of iPad zijn. Deze laatste heeft het voordeel dat het scherm een stuk groter is dan de een iPhone, iPod en weer handzamer is dan een laptop.

Consumeren
De iPad is uitermate geschikt om te consumeren. Hiermee bedoel ik dat de gebruiker informatie kan opvragen en kan bekijken. Je krijgt een krachtig instrument in de klas waarmee je iedere leerling direct kunt bereiken. De boeken die digitaal weggezet kunnen worden, spreekt de scholen natuurlijk het meest aan. Zelf zou ik het een hele vooruitgang vinden als het digitaliseren van boeken zich niet beperkt tot het maken van een PDF, maar dat multimedia toegevoegd. Daar zal naar mijn mening de kracht van de iPad kunnen liggen. Lesmateriaal moet voor vooral in de technische vakken voorzien worden van animaties, simulaties. Moeilijke onderdelen kunnen inzichtelijk gemaakt worden. De vele apps die op de markt zijn, kunnen de lessen attractiever maken. Talen kunnen bijvoorbeeld gebruikmaken van geluidsrecorder of de vele taalgames die al beschikbaar zijn. Voor de zaakvakken is er veel content in de vorm van podca

sts. Het is wachten op een iTunesU versie voor het PO en VO. Theorie kan afgewisseld worden met een activiteit op de iPad. Door de snelheid waarbij het apparaat opstart is er nauwelijks tijdverlies in de les.

Creëren
Voor het creëren van content kan de iPad een uitstekend apparaat zijn. Het maken van notities (outlines), opnemen van geluidsfragmenten. Verschillende apps zijn in de korte tijd dat de iPad op de markt is al ontwikkeld. Pages, Numbers en Keynote zijn drie apps die goed te gebruiken zijn en de look en feel hebben van Apple’s iWork dat draait op de laptop of desktop. Ik stel mij voor dat een eerste aanzet van een artikel, presentatie op de iPad in een brainstorm-sessie tussen leerlingen wordt opgezet. De grotere uitwerking maak je dan met behulp van een desktop/laptop op een ander moment.

Distribueren
De iPad staat in verbinding met de omgeving. Het sociale netwerk zit letterlijk in de iPad. Delen van materialen gaat net zo eenvoudig als op de iPod of iPhone. Mail, socialnetwerken als twitter staan ter beschikking.

Mooi apparaat, maar er moet content komen.
Zoals met veel vernieuwing, slaagt ook het inzetten van de iPad alleen als een didactisch plan, content ontwikkeld, de (school)omgeving geschikt gemaakt is en de docent bekwaam is om met deze technologie aan de slag te gaan. De leerlingen zullen de minste moeite hebben met het omgaan met de iPad. Voor hen is de iPad een grote iPhone of iPod.

Een iPad in het onderwijs kan een verrijking zijn om op een eenvoudige manier toegang te krijgen tot onderwijsmaterialen. Een keuze om voor de iPad te kiezen omdat dan de de huidige boeken in een digitale versie te bekijken zijn, is denk ik de verkeerde. Een iPad is meer dan een e-Reader.

Wordt vervolgd!

Informatiekunde in de brugklas is niet meer vanzelfsprekend op iedere school. Ik mag gelukkig dit vak nog geven. Het vak staat wel eens te boek als restvak. Als docent ben je wel zelf verantwoordelijk of je dit tot een succes maakt of niet. De eerste helft van het lesjaar heb ik aan het officepakket besteed. Word, Excel, Powerpoint, het gebruikelijke. De leerlingen konden zich zelf toetsen via de website ToetsIT van Instruct, maar je ziet als docent dat de leerlingen dit niet motiverend vinden. Of het geleerde dan ook blijft beklijven is ook maar de vraag. De rol als docent is hierbij ook zeer beperkt.

Vanaf de tweede helft van het schooljaar ben ik begonnen met het kijken naar de rol die media in ons leven speelt en vooral in die van de leerling. Wat ik gedaan heb is het gebruik van websites zoals Hyves, Youtube en communicatie via chatprogramma’s ter discussie gesteld. Ik heb de vraag gesteld als: “Wie heeft er een Hyves-account?” Hierbij gaan bijna alle vingers in de klas omhoog. Op de vraag hoeveel Hyves-vrienden ze hebben, ben ik gemiddeld op zo’n 250 vrienden uitgekomen. Sommige leerlingen hadden meer dan 600 vrienden. Dat is ongeveer de helft van het aantal leerlingen dat bij ons op school zit.  De vraag “Wie van jullie is 16 ?” werd lacherig ontvangen. Natuurlijk zit er geen 16-jarige in de brugklas en vinden de leerlingen dit dan ook een rare vraag. Daarna heb ik de volgende vraag gesteld: “Als je een Hyves-account hebt, heb je bij het aanmaken van dit account ook toestemming van je ouders gekregen om dit te doen?” Een enkele leerling gaf aan dat dit het geval was. Anderen begrepen niet waar ik het over had. Ik heb ze toen gewezen op de gebruikersvoorwaarden van Hyves. Dit maakte weinig indruk op ze, ook het kijken naar de privacy-statement. Ook als je het gaat hebben over of je nog controle hebt over je beeld en teksten die je online achterlaat op Hyves, dan wordt snel geantwoord dat je die hebt en dat die alleen toegankelijk zijn voor vrienden. Ik heb ze aangegeven dat 250 Personen evenveel is als 9 brugklassen. Voor de leerlingen die 650 vrienden hebben, is dit meer dan een complete aula vol met leerlingen tijdens de pauze. Op dat moment schijnt er een toch iets van bewustwording plaats te vinden. Het plaatsen van een krabbel, afbeelding of filmpje is toch niet zo’n beperkte doelgroep als gedacht. Het blijkt vervolgens dat leerlingen zelf allerlei voorbeelden kunnen geven over hoe zij het internet gebruiken en hoe zij omgaan met digitaal misbruik. Je moet hier als docent zeer open in staan, niet met het wijzende vingertje hebben. Je ziet dan gemotiveerde leerlingen die meedenken, kritisch zijn. Zo leer je als docent ook iets van je leerlingen en kun je dit weer gebruiken in de manier waarop je je vakkennis over kunt brengen.

Deze lessen zijn niet bedoeld om de leerlingen het gebruik van social network website af te raden. Het gaat om de leerling bewuster te laten worden over het gebruik hiervan. In de lessen die dit jaar resteren, ga ik het met de leerlingen aan de slag om meer te leren over het creëren van media en het verspreiden hiervan. Met 1 klas ga ik met Digital Creator aan de slag en met de overige klassen gebruik ik het lesmateriaal dat door Beeld en Geluid ter beschikking gesteld wordt. Wordt vervolgd!

bron: website www.Rijksmuseum.nl

Afgelopen donderdag mocht ik in het kader van de samenwerking mediageletterdheid tussen het SLO en een aantal VO-scholen de expositie De Ideale Vrouw bezoeken. Deze expositie is t/m 3 mei 2009 te zien in het Noordbrabants Museum in Den Bosch.

Als je een bezoek brengt aan deze expositie, dan krijg je een beeld van hoe de ideale vrouw in de loop van de tijd verandert. Tot aan de vrouwenemancipatie is het wensenpakket bepaald door de man. De meisjes waren eeuwenlang voorbestemd om trouwe echtgenotes, zorgzame moeders en goede huisvrouwen. Tot het eisenpakket behoorden oa, kuisheid, bescheidenheid en soberheid. Zo hielpen vrouwen uit de bijbel en oude klassieke oudheid ook mee in het beeld van de ideale vrouw te bevorderen. In de huidige halen we onze rolmodellen uit Internet, Film, TV, of tijdschriften. De expositie is een mix van schilderijen, foto’s en videobeelden waarin vrouwen een rol spelen. Deze zijn ondergebracht in zes verschillende thema’s, namelijk de meest uitgebeelde vrouwelijke eigenschappen: Trouw, Moederschap, Huiselijkheid, Vroomheid, Daadkracht en Schoonheid.

Je kunt je natuurlijk afvragen wat mediageletterdheid met de ideale vrouw te maken heeft. Heel veel denk ik. Bij mediageletterdheid gaat het om het volgende:

Op een kritische wijze beelden in de context van de mediacultuur kunnen bekijken, gebruiken en maken. Daarvoor is het nodig dat inzicht te hebben in hoe aan beelden (en bijbehorende geluid en tekst) betekenis gegeven wordt en hoe die betekenissen invloed hebben op jezelf en anderen.

Kijk je nu naar de ideale vrouw, dan wordt die ook in stand gehouden door o.a. de media. Zeker in onze snelle hippe tijd. De deugden van vroeger zijn vervangen door voornamelijk het uiterlijk. In een stukje film dat in de expositie getoond wordt, zegt een meisje dat wanneer je er leuk uit ziet, je ook belangrijker bent. Je kunt je natuurlijk afvragen hoe gaan onze leerlingen hiermee om. Deze groep bestaat uit 12 t/m 18 jarigen en willen in deze fase van hun leven het liefst bij een groep horen.

De vraag is of je hier iets mee kunt doen in een les. Als ik uitga van het volgende: Filmsterren die er mooi uitzien zijn belangrijk en dus interessant. Denk aan de roddelblaadjes, websites, TV-programma’s. Miljoenen gaan in deze bussiness om.
Echter, hoe kan het dat mensen zoals Lammert Grofsmid van Man Bijt Hond ineens zo polulair zijn. Een hele (aparte) normale Nederlander die opeens interessant is voor de menigte in Nederland. Voldoet hij aan het criterium dat je interessant bent als je er mooi uitziet?

Vergelijk de TV-show van Ivo Niehe eens met de rubriek “Hond aan tafel” van MBH. Twee totaal verschillende tv-uitzendingen, maar ze gaan allebei over mensen die iets te vertellen hebben. In de TV-show gaat het om “zeer bekende” sterren, en in Hond aan tafel gaat het om de normale burger va Nederland. In beide programma’s gaat het om het verhaal dat de hoofdpersonen te vertellen hebben. In beide gevallen trekt het mensen aan om te kijken en te luisteren naar hun verhaal.

In het onderwijs kun je dit soort programma’s als “gangmaker” inzetten om een discussie op te zetten met je leerlingen. Beelden die leerlingen van elkaar hebben, waarom is die medeleerling interessant? Waarom denk jij dat je interessant bent voor de anderen?

Interessant wordt het vervolgens ook als de leerlingen zelf aan de slag gaan met het maken van een eigen media-onderdeel. Maak een eigen TV-show of een MBH-rubriek. Hiervoor zijn meerdere competenties van leerlingen nodig waarbij vaardigheden op het gebied van ICT een belangrijk onderdeel vormt. Ik kom dan ook weer uit bij o.a. Digital Cre8or. Voor de docent geldt hetzelfde. Zorg er voor zoals Wilfred Rubens schreef en presenteerde tijdens zijn keynote op de IPON2009 voor mediapedagogiek.

Kijk ook eens naar deze blog van Jeroen Gerth over het Mannelijke ideaalbeeld in de media.

Twee leerlingen uit Havo 5 hadden een droom. Hun eigen magazine online onder de naam “Sparkle”. Met het online programma Scrapblog is dit mogelijk geworden. Het resultaat mag er zijn!

Met zijn tweeën hebben ze allerlei informatie in hun eigentijds modebewuste blad ondergebracht. Het is niet zomaar kopieren en plakken geweest. Een goed doordacht plan ging vooraf. Daarbij hebben ze nagedacht Wat de doelgroep is, wat willen we laten zien en hoe gaan we dit laten zien? Passende informatie is bijelkaar gezocht en daarbij zijn de foto’s toegevoegd. Niet alles was direct toepasbaar en moest bewerkt worden. Dit is o.a. met Photoshop gebeurd. Wat hun opgevallen is, is het verschil van weergave op een computer of vanaf het Internet.

Voor in de toekomst zal Scrablog zeker weer gebruikt worden als alternatief voor een powerpoint. Nu zijn er afbeeldingen in verwerkt, maar video’s zijn ook mogelijk. Misschien een volgende keer. Zo kun je vrij eenvoudig bijvoorbeeld een levendige schoolkrant maken.

Op 14 februari is het weer zover, de bekende Valentijnsdag. Van alle kanten word je via de reclames  hieraan herinnerd. Het Internet is daar natuurlijk een zeer geschikt kanaal voor.
Afgelopen week krijg ik via de Hotmail een berichtje gestuurd dat er onschuldig uitzag. Onder de naam van een oud-klasgenoot van de lagere schooltijd (eind jaren 70) werd een mailtje gestuurd met de vraag “Check hoe je in de markt ligt!” Het enige dat je hoeft te doen is je MSN-login en je bijbehorende wachtwoord in te typen nadat je de link in de mail hebt aangeklikt.
Leuk denk je, even kijken hoe je in de markt ligt. Echter onderin het venster staat een regel dat via je inloggegevens mailtjes naar je contactpersonen gestuurd wordt. Ik besluit dit te accepteren, omdat ik weet dat ik in de hotmail geen contactpersonenlijst heb zitten.

Ga je vervolgens de test doorlopen dan kun je er uiteindelijk voor kiezen om je score van de Date-meter door te laten sturen naar je eigen mobiele telefoon. En toen werd ik wel erg nieuwsgierig dat dit allemaal gratis kon, zonder dat ik een reclame boodschap zag staan. Voordat ik op verzenden klik, ben ik gaan zoeken naar “de kleine lettertjes”. En jawel, ik heb ze gevonden:

Je betaalt voor het eerste sms’je geen kosten, daarna heb je een abonnementsdienst van 3 euro per item aan je broek hangen. De ervaring leert dat het moeilijk is om daar vanaf te komen. Ook al staat er een nummer bij om je af te melden. Nu meteen je wachtwoord van de MSN veranderen, want dat is nu ook waarschijnlijk in een database opgeslagen en wie weet wat daar allemaal mee kan gebeuren… Een mooie Valentijn dit jaar!!